मी  तुला आवडले

माझ्या डोळ्यांनी हेरले 

क्षणात ते चमकले 

तुलाही ते कळले

तू बोललीस पाहिजे असा माझा आग्रह नाही 

तुझे थरथरणारे ओठ माझ्याशी खूप बोलतात काही 

माझ्या शिवाय हि भाषा कुणालाच कळणार नाही 

चिंता नको इथे जवळीहि कुणी नाही

तुझ्या हसरया   र्फोटोवरून 

माझी नजर हटतच  नाही 

काय असे गारुड केलेस 

की भेटणार नाहीस हे पटतच नाही

जेंव्हा तू माझ्या स्वप्नात येतेस 

मी पापण्या बंदच ठेवतो 

डोळे उघडण्याची भीती वाटते 

भकास काळोख खूप छळतो

 

 

जया विश्वासाने तू माझ्या खांद्यावर मान टाकलीस 

त्याच विश्वासाने माझा हात तुझ्या पाठीवर आला 

हा विध्यात्याचा काही तरी संकेत असावा 

आपली जोडी बनवण्यात तो योगायोग नसावा 

गुन्हे आज दोघे करूया जरासे
विणू श्वास दोघे मरूया जरासे

कशी सांज गेली कशी रात गेली 
पहाटे दवाशी उरूया जरासे

प्रत्येक माणसाला आपण जीवनात
काहीतरी नवीन कराव अस वाटत असत
परंतु अशा जीवनाची सुरवात कोणीतरी आधी करून गेलेला असतो
तरी प्रत्येकाला आपण काहीतरी नवीन करतो अस का वाटत असत ?


 

नको न्याहाळूस
तुझे "प्रतिबिंब" आरश्यात
दिसेल ते तुला
माझ्याही डोळ्यात !!

एक गुपीत एकदा एका बातमीला
गुपचूप जाऊन म्हणाला
नको जास्त बघूस या "आरश्यात "
वेळ नाही लागत मला तुझ्यासारखं व्हायला

बंद पापण्यांचा आडुन
तुझ्या डोळ्यातही लपल होत..
मनाच्या तळाशी खोलवर
तू माझ एक "गुपित" जपल होतस..!

डोळ्यांनी पाहता येत
अगदी खोलवर मनात जाता येत
तुझ्या शब्दांनाही डोळे आहेत वाटत
त्यानाही "खोलवर" उतरता येत

एकटेपणाच काय
तो तर असतोच कायम सोबतीला
महत्वाच काय
तर कुणीच नसत बाजूला, पहायला

विद्वानांच्या समोर
मी धाकटाच आहे
या गर्दीत सुद्धा
मी एकटाच आहे !

हवा किती बदललीय
उन्हाळ्यात सर्दी, हिवाळ्यात पाऊस
राजस्थानच्या वाळ्वन्टात
जसा पिकावा उस !

निमूट लाटांच्या तडाख्यात
स्व:ताचे अस्तित्व शोधात
आपले स्व:ताचे असे
बरेच काही असते जपण्यासारखे
कवितेच्या वहीत बंदिस्त केलेल्या
आपल्याच गंधासारखे...

दिवाळीला खातो मी पुरण पोळी
होळीला लावतो फटाक्याच्या सरी
काव्य शब्दांकन करताच जगतोय क्षणाक्षणाला
मी चारोळ्याच्या अशाच अनेक ओळी

खेळ हा दोन नशिबांचा,
इथे अगदी निराळाच आहे,
दोघांची हार, नाहितर दोघांचीही जीत,
हाच ह्या खेळाचा एकुलता "नियम" आहे.

भावनाच एवढ्या मोठा
कि शब्धच कमी पडतात,
म्हणूनच ओठान एवजी,
त्या "डोळ्यांनी" व्यक्त होतात.

छंद तुझ्या चारोळ्यांचा
वेड लाऊन गेला
पुन्हा पुन्हा भेटण्यासाठी
हा रोजचा नवा "बहाणा"

त्रास तुझ्या असूनही नसण्याचा
भास तुझ्या नसूनही असण्याचा
काय सांगू "छंद" हा वेडा लागला
क्षणात हसण्याचा क्षणात रडण्याचा